Inspiratie

Inspiratie

Afgelopen zomer kwam ‘Karel de Grote’ uit. Een boekje op Avi-5 niveau over Kaat wiens beste vriend het paard in de wei op weg naar school is.

 

De zomer ervoor werkte ik het boek uit. Vijf nachten logeerde ik in een berghut ‘boven’ Bad Hofgastein. Elke dag ging ik op pad, zocht een prettige plek om te schrijven en spon karakters uit, bedacht spanningsbogen in hoofdstukken en verzon een afloop.

 

Kaat en Karel woonden al een tijd in mijn hoofd. Toen ik vijftien jaar geleden nog op basisschool De Tweemaster in Naarden werkte, had mijn collega Cora een meisje – Kirsten – in haar leesklas die het liefst over paarden wilde lezen. Kirsten en Cora lazen alles wat er te lezen viel, maar op een dag waren ze door alle paardenboeken heen.

 

‘Kun jij niet iets schrijven?’ vroeg Cora.

 

 

 

 

 

Ik flanste een verhaal in elkaar waar Kirsten tekeningen bij zou kunnen maken. Het was een kort verhaal en ik was er niet zo tevreden over. Gelukkig vond Kirsten het leuk om te lezen en tekende ze er op iedere pagina iets bij.

 

Het verhaal liet me nooit helemaal los. Er zat meer in. Maar het plot was te dun en de afloop te flauw. In de bergen lukte het me om diep na te denken en het verhaal meer vlees op de botten te geven. Ik leerde de hoofdpersoon beter kennen en creëerde een gezin, vriendjes en een omgeving om het meisje heen.

 

Soms liep ik na een dag ‘werken’ terug naar de hut en verwachtte ik bijna dat ik Kaat en haar vriendje Levi op een bergpad zou tegenkomen. Jammer genoeg gebeurde het niet. Als schrijver herken je wel vaak stukjes van je personages in de mensen om je heen of herkennen de mensen om je heen stukjes van zichzelf in jouw personages…

 

Op een zonnige dinsdag in oktober nodigde ik Kirsten en Cora uit om bij mij thuis te komen. Ze wisten niet waarvoor en ook niet dat de ander er ook zou zijn. Ze waren verrast en blij elkaar weer te zien. Ik vroeg of ze een idee hadden wat ons drieën bij elkaar bracht. Nee. Kirsten mocht de klaargezette boeken onthullen. Haar ‘Karel de Grote’ als echt boek.

 

Ik vond het een feestmiddag. Kirsten is uitgegroeid tot een prachtige dame. Nog steeds is ze dol op paarden en werkt als paardrij-instructrice. Natuurlijk is het onzin, maar die middag voelde het alsof ik daar een piepklein beetje aan had bijgedragen.

 

PS  ‘Karel de Grote’ is te bestellen bij Uitgeverij Kwintessens of bij mij.